w tym miejscu zamek, który jak uważają historycy, zbudowany został być może przez kasztelana santockiego Dziersława Grocholę. W 1914 badania powierzchniowe odsłoniły na wschodnim brzegu Jeziora Wielkiego osadę średniowieczną. W okresie powojennym, w latach 1961–1962 przeprowadzono badania sondażowe, a w latach 1964–1968 badania ratownicze. Odsłoniły one fundamenty zamku ostroroskiego. W inwentarzu dóbr Ostroroga z 1718 podano, że zamek został rozebrany, a w tym miejscu postawiono mielcuch dworski. Podczas wykopalisk w Ostrorogu znaleziono między innymi sierpikowaty nóż z brązu.
Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską i początkowo była własnością szlachecką, należącą do szlachty polskiej z rodu Ostrorogów herbu Nałęcz. Od 1320 tereny, na których powstało miasto leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1465 miasto leżało w powiecie poznańskim Korony Królestwa Polskiego. Od 1419 była siedzibą własnej parafii, a w 1602 leżała w dekanacie Oborniki, a potem w dekanacie Wronki.