Witalis (Maksimienko) pozostawał przełożonym monasteru w Ladomirovej do swojej chirotonii biskupiej w 1934. W wymienionym roku zastąpił go Serafin (Iwanow). Kierował on wspólnotą w duchu zainicjowanym przez poprzednika, podróżował za granicę w celu uzyskiwania wsparcia finansowego dla klasztoru. W 1944 koordynował jego ewakuacją do Monachium, w ucieczce przed Armią CzerwonąHistory of Holy Trinity Monastery in Jordanville.
Mnisi klasztoru w Ladomirovej założyli monaster św. Hioba Poczajowskiego w Monachium, a część z nich także monaster Trójcy Świętej w Jordanville. W Ladomirovej funkcjonuje prawosławna parafia św. Michała Archanioła (jurysdykcja Kościoła Prawosławnego Czech i Słowacji); próby reaktywacji monasteru nie przynosiły dotąd efektuМитрополит Христофор: Архиерей должен смиряться и любить.
W monasterze żyli dwaj późniejsi zwierzchnicy Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji: Witalis (Ustinow)ВИТАЛИЙ i Ławr (Szkurła)Лавр, митрополит (РПЦЗ) (Шкурла Василий Михайлович).
Uwagi