Samochód wyposażony był w rzędowy, czterocylindrowy, czterosuwowy, dolnozaworowy silnik spalinowy o zapłonie iskrowym. Przy pojemności skokowej 3300 cm³ (3,3 l) uzyskiwał on moc 40 KM (30 kW). Silnik chłodzony był cieczą w układzie wymuszonym, z pompą wody napędzaną od wału korbowego przy pomocy pasa klinowego. Zbiornik paliwa o pojemności (zależnie od wersji) 38 lub 42 litrów umiejscowiony był za silnikiem, pod przednią szybą, a zasilanie gaźnika paliwem odbywało się grawitacyjnie (opadowo), bez udziału pompy paliwa. Samochód posiadał klasyczny układ napędowy – silnik umieszczony z przodu napędzający za pośrednictwem wału kardana oś tylną. Ford Model A posiadał mechaniczne hamulce bębnowe działające na cztery koła, uruchamiane pedałem, oraz ręczny hamulec pomocniczy działający na tylne koła. Poprzednik Forda A, Ford T, przez cały okres produkcji posiadał hamulce mechaniczne działające jedynie na oś tylną. Zawieszenie pojazdu zrealizowano na poprzecznych resorach półeliptycznych, po jednym dla przedniej i tylnej osi, z tłumieniem na amortyzatorach hydraulicznych. Ford A posiadał niesynchronizowaną skrzynię biegów o trzech przełożeniach do jazdy w przód z biegiem wstecznym oraz suche sprzęgło cierne jednotarczowe, sterowane lewym pedałem.