Henryk Leszczyński (ur. 15 listopada 1923 w Łodzi, zm. 20 sierpnia 2009 tamże) – prawnik, kompozytor, więzień niemieckich obozów koncentracyjnych. Polski cytrzysta. Propagator nauki gry na tym instrumencie. Wraz z braćmi Bronisławem Leszczyńskim i prof. Stanisławem Leszczyńskim (warszawskim radiologiem) tworzyli zespół cytrzystów. Autor pieśni na fortepian i głos solowy, wokaliz, utworów sakralnych oraz muzyki do bajek dla dzieci. Improwizator i znawca kontrapunktu. Syn błogosławionej Stanisławy Leszczyńskiej – położnej z Auschwitz-Birkenau.
Życiorys Przed wojną uczęszczał w Łodzi do gimnazjum, uczył się także gry na cytrze koncertowej. Po wybuchu II wojny światowej 16-letni Henryk musiał podjąć pracę. Rodzina mieszkała na Bałutach, w pobliżu północnych granic getta łódzkiego i aktywnie pomagała Żydom zamkniętym za drutami Litzmannstadt Ghetto. Za tę działalność Gestapo zatrzymało najpierw matkę – położną Stanisławę Leszczyńską wraz z córką – a po jakimś czasie także Henryka Leszczyńskiego i jego starszego brata – Stanisława. Po ciężkim śledztwie kobiety zostały przewiezione do Auschwitz-Birkenau, a bracia do obozu Mauthausen-Gusen (nr obozowy Henryka Leszczyńskiego 876/45803). Henryk został przetransportowany do filii obozu w Gusen, uznawanej za najcięższe miejsce kaźni pośród obozów koncentracyjnych III Rzeszy.