Ignacy Tymowski herbu Sas (ur. 1 czerwca 1759 w Borowcuksięgi parafii Wielgomłyny, zm. 3 maja 1820 w Postękalicachksięgi parafii Bogdanów) – syn Jana (1721–1783), senator kasztelan Królestwa Polskiego od 1815 do śmierci, sędzia Sądu Apelacyjnego Księstwa Warszawskiego, stolnik sieradzki w latach 1788–1793, deputat do Trybunału Koronnego w 1786, stolnik piotrkowski w latach 1785–1788, poseł województwa sieradzkiego na Sejm Czteroletni w 1788Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. Warszawa 1791, s. 320..
W 1790 ożenił się z Kunegundą Wodzińską (1773–1840), córką Adama i Katarzyny z Zawiszów. Ignacy i Kunegunda mieli dziewięcioro dzieci, z których tylko trzech synów dożyło pełnoletniości: Józef (1791–1871), Michał (1797–1850) i Seweryn (1805–1873). Ignacy Tymowski zmarł w 1820, został pochowany przy zewnętrznej ścianie kościoła św. Rocha w Postękalicach.
Mecenas Trybunału Głównego Koronnego w Piotrkowie w 1765 rokuOrdinatio judiciorum Tribunalis Regni Petricoviensium in reassumptione secunda post felicem coronationem serenissimi Stanislai Augusti Regis Poloniarum et Magni Ducatus Lithuaniae Petricoviae die octava octobris Anno 1765 virtute legum praesertim ultimariae anni 1764 condita et promulgata, [b.n.s].