Kalwaria (fr. Calvaire) – belgijsko-francusko-luksemburski horror z 2004 roku w reżyserii Fabrice'a Du Welza, z Laurentem Lucasem i Jackiem Berroyerem w rolach głównych. Zdjęcia kręcono w walońskim Büllingen oraz w Luksemburgu.
Obraz opowiada o mężczyźnie porwanym i torturowanym przez niezrównoważonego mieszkańca ardeńskiej wsi, relacji kata i ofiary. Film odwołuje się do symboliki religii katolickiej, a tytułowa Kalwaria służy za metaforę męki głównego bohatera.
Kalwaria nawiązuje do klasycznych horrorów, w tym Teksańskiej masakry piłą mechaniczną (1974) i Psychozy (1960), jak i innych dzieł (np. Uwolnienia z 1972). Popularna jest scena upiornego tańca bywalców wiejskiego baru do przygrywanej na pianinie polki, przez co film uznaje się za kultowy.
Fabuła Nieznany szerszej publice piosenkarz Marc Stevens rusza w podróż przez Ardeny, podążając do miejsca swojego kolejnego występu. W trakcie podróży rozpętuje się ulewa, a Marc znajduje schronienie w domu na wsi, służącym niegdyś za pensjonat. Gospodarz, samotny, starszy mężczyzna Paul Bartel, przyjmuje niespodziewanego gościa jak klienta i oferuje mu pokój, sprawiając pozytywne wrażenie. Po dwóch dniach okazuje się, że ma w tym swój cel: w Marcu widzi reinkarnację swojej ukochanej, zmarłej żony Glorii i nie zamierza dopuścić, by i tym razem został opuszczony.