Plutomurus ortobalaganensis – gatunek prymitywnego stawonoga z podgromady skoczogonków i rodziny łuśniczkowatych, pozbawiony skrzydeł i oczu, który żyje w całkowitej ciemności.
Historia odkrycia Odnaleziony został latem 2010 roku, podczas ekspedycji iberyjsko-rosyjskiej grupy CaveX do najgłębszej jaskini świata – jaskini Krubera (znajdującej się nad Morzem Czarnym w Abchazji, w północno-zachodniej Gruzji). P. ortobalaganensis został znaleziony na głębokości 1980 metrów i został uznany za najgłębiej żyjące zwierzę lądowe na Ziemi.
Do momentu odkrycia P. ortobalaganensis skoczogonki znajdowano zazwyczaj na głębokości dochodzącej maksymalnie do 500 metrów pod powierzchnią ziemi i tak: w 1986 roku, na głębokości 550 m poniżej poziomu morza (w jednej z hiszpańskich jaskiń) naukowcy natrafili na przedstawiciela gatunku Ongulonychiurus corpus, z kolei w roku 2011 na głębokości 430 metrów, w chorwackiej jaskini znaleziony został Tritomurus veles. Odkrycie P. ortobalaganensis, żyjącego o wiele głębiej niż pozostałe stworzenia, rzuca nowe światło na naszą wiedzę dotyczącą możliwości egzystowania stworzeń, wskazuje, że życie w ekstremalnych warunkach wcale nie jest aż tak rzadkie, jak mogłoby się wydawać.
Naukowcy opisali odkrycie P.