Edmund Lauterer (ur. 19 października 1882 w Mikstacie zm. 30 lipca 1960 w Ostrzeszowie) − polski prawnik, komisarczy prezydent Gniezna.
Życiorys Pochodził z rodziny nauczycielskiej. Maturę zdał w Ostrowie Wlkp. Studiował prawo rzymskie i kanonicze w Berlinie i Strasburgu oraz doktoryzował się na Uniwersytecie Wrocławskim.
W 1914 otworzył we Wrześni kancelarię adwokacką, jednocześnie zaangażował się w działalność niepodległościową przygotowując się do polskiego czynu zbrojnego.
Zdemobilizowany z pruskiej armii w listopadzie 1918 stanął na czele Miejskiej Rady Ludowej we Wrześni, organu całkowicie polskiego, powołanego z inicjatywy Powiatowego Komitetu Obywatelskiego. 24 listopada przewodził wiecowi wyborczemu do Powiatowej Rady Ludowej i został wybrany przewodniczącym tego gremium. Działał też w Radzie Robotniczej i Żołnierskiej. Jako Polak o nieposzlakowanej reputacji w 1918 został wybrany delegatem Powiatowej Rady Ludowej z Wrześni na Sejm Dzielnicowy.
W latach 20 został prokuratorem w Lesznie, a następnie prezesem Sądu Okręgowego w Gnieźnie. W latach 1933–1934 był komisarycznym prezydentem Gniezna[dostęp 2013-11-07]. Był członkiem gnieźnieńskiego oddziału Ligi Morskiej i Kolonialnej oraz aktywnie angażował się w działalność Rady Parafialnej przy kościele św. Michała w Gnieźnie.