Zasolnica (556 m n.p.m.) – szczyt w północnej części Grupy Magurki Wilkowickiej w Beskidzie Małym. Znajduje się na południowym, opadającym do doliny Soły grzbiecie Bujakowskiej Góry (Bujakowskiego Gronia). Południowe i wschodnie stoki Zasolnicy opadają ku Sole, zaś południowo-zachodnie ku dolinie potoku Żarnówka Mała. Pomiędzy podnóżami Zasolnicy i Żaru wybudowano na Sole zaporę Porąbka.
Według Aleksego Siemionowa pierwotna nazwa szczytu to Szklanica. Taką nazwę używa ludność miejscowa, a pochodzi ona od tego, że przed rozbiorami Polski w tym rejonie była huta szkła. Błędna nazwa Zasolnica pojawiła się na mapach austriackich z końca XIX wieku, później przyjęta została również na mapach polskich. Nazwa ta pochodzi od przysiółka Porąbki „Za Sołą”. Nazwa Zasolnica jednak utrwaliła się i podaje ją państwowy rejestr nazw geograficznych i bazująca na nim mapa Geoportalu.