Miniaturowe okręty podwodne miały przebyć większość rejsu w zanurzeniu, dla uniknięcia wykrycia oraz uszkodzeń od uderzeń fal na wzburzonym morzu.

15 września rano na X8 zerwał się hol. Dowódca załogi marszowej, porucznik J.E. Smart, wynurzył swój okręt, ale nie odnalazł holującego go „Sea Nympha”. Zdecydował się jednak na kontynuowanie akcji i samodzielny rejs w kierunku norweskich wybrzeży. Wieczorem udało mu się nawiązać kontakt z płynącym na powierzchni „Stubbornem”, którego załoga przekazała pozycję miniaturowego okrętu na jego jednostkę holującą. 16 września po południu „Sea Nymph” odnalazł X8 i ponownie wziął go na hol. Również 16 września zerwał się hol pomiędzy X9 a „Syrtisem” i miniaturowa jednostka, pociągnięta zapewne w głębiny przez nasiąkniętą wodą linę holowniczą wykonaną z manili, zatonęła wraz z całą trzyosobową załogą marszową. Na X8 wystąpiły wieczorem kłopoty ze statecznością, spowodowane niesprawnością uchwytów podtrzymujących przewożone ładunki wybuchowe. W efekcie 17 września załoga marszowa zmuszona została do opuszczenia jednostki, którą zatopiono po odcięciu holu.