Członkami stowarzyszenia mogli być wyłącznie robotnicy wyznania prawosławnego i narodowości rosyjskiej. Stowarzyszenie zainaugurowało działalność 11 kwietnia 1904, jego pierwszym przewodniczącym został pomysłodawca powstania organizacji, ks. Gieorgij Gapon.
19 września 1904 w zebraniu walnym stowarzyszenia uczestniczyło ok. tysiąca osób, pod koniec roku jego członkami było już 8 tys. robotników, zrzeszonych w jedenastu terytorialnych oddziałach. Jak pisze Riasanovsky, działalność organizacji szybko wykroczyła poza ramy nakreślone jej przez rosyjskie siły porządkowe. Na spotkaniach stowarzyszenia
Po rozpoczęciu strajku w Zakładach Putiłowskich w styczniu 1905, z powodu pogorszenia się sytuacji ekonomicznej kraju wskutek klęski w z Japonią, a następnie przyłączeniu się pozostałych fabryk stolicy do protestu, stowarzyszenie zredagowało petycję do cara Mikołaja II. Petycja była w swoim charakterze prośbą poddanych do ukochanego cara-ojca z błaganiem o pomoc i naprawienie poniesionych krzywd. 9 stycznia 1905, gdy robotnicy z ks. Gaponem na czele zmierzali w manifestacji do Pałacu Zimowego w celu wręczenia pisma, kilkusettysięczny pochód został ostrzelany przez petersburską policję.
Jeszcze w tym samym miesiącu Stowarzyszenie zostało zdelegalizowane, a jego majątek skonfiskowany.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Rewolucja w Imperium Rosyjskim (1905–1907)