Władysław Zązel (ur. 25 czerwca 1942 w Dębnie Podhalańskim) – polski prezbiter katolicki, prałat, kanonik, kapelan Związku Podhalan, członek Zespołu Apostolstwa Trzeźwości przy Konferencji Episkopatu Polski i diecezjalny duszpasterz trzeźwości w diecezji bielsko-żywieckiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Wojciecha i Antoniny z domu Bielusiak w Dębnie Podhalańskim jako trzeci z sześciorga rodzeństwa. Uczył się w szkole podstawowej w Dębnie i Harklowej. W tym czasie uczył się też tańca góralskiego pod okiem Ludwiki Wilczek z Gronkowa. Następnie uczył się w Liceum Ogólnokształcącym im. Seweryna Goszczyńskiego w Nowym Targu. Następnie studiował w Seminarium Duchownym w Krakowie. Kultywował gwarę i tradycje gór, Skalnego Podhala i górali. Czasem wraz z innymi klerykami z Podhala, urozmaicali spotkania seminaryjne i uroczystości popisami tańca zbójnickiego i dyskusjami po góralsku.
20 marca 1967 w Białce Tatrzańskiej otrzymał z rąk abpa Karola Wojtyły święcenia kapłańskie. Pracował jako wikariusz kolejno: w Jordanowie, Zakopanem i Gdowie. W 1976 został skierowany do Kamesznicy na Żywiecczyźnie, gdzie posługiwał jako rektor, a w latach 1982–2017 jako pierwszy proboszcz tej parafii. W 2017 przeszedł na emeryturę. Jest rezydentem w Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Nowym Targu.