HMAS Grantala – australijski okręt szpitalny używany przez Royal Australian Navy (RAN) w okresie I wojny światowej. Statek SS „Grantala” został oryginalnie zbudowany w 1903 dla Adelaide Steamship Company, po wojnie został sprzedany włoskiej linii żeglugowej Compagnie Générale Transatlantique, gdzie służył jako „Figuig”. Został złomowany w 1934.

Historia Parowiec „Granatala” został zbudowany w stoczni Armstrong Whitworth w Newcastle upon Tyne na zamówienie australijskich linii żeglugowych Adelaide Steamship Company. Statek mierzył 350 stóp długości, 45,2 stopy szerokości, jego zanurzenie wynosiło 27,2 stopy (107 x 14 x 8 m). Pojemność brutto wynosiła 3714 ton, wyporność - 6700 ton. Napęd stanowiły dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania o mocy 4500 KM z pięcioma kotłami opalanymi węglem. W głównym bunkrze znajdowało się miejsce na 650 ton węgla, dodatkowo statek mógł zabrać na pokład 950 ton węgla w głównej ładowni, przy prędkości 16 węzłów statek spalał dziennie 80-90 ton paliwa. Statek mógł zabrać na pokład do 240 pasażerów (110 w I klasie i 130 w II klasie). Wyposażenie statku zostało opisane jako „luksusowe”.