Wstąpił do nowojorskiej szkoły malarstwa (Townsend Harris Hall Preparatory School).

Grupa „Introspektywnych” Po raz pierwszy Jennings Tofel zaprezentował własne obrazy w 1917 w Whitney Studio na wystawie „Introspective Art”. Wystawiał wraz z trzema innymi malarzami pochodzenia żydowskiego (Claude Buck, Abraham Harriton, Benjamin Kopman), którzy należeli do grupy „introspektywnych” („The Introspectives”). Tofel był głównym teoretykiem tej grupy „samoobserwantów”. W manifeście programowym inspirowanym symbolizmem europejskim Tofel przeciwstawił „powierzchownej, pobieżnej sztuce” sztukę „introspektywną”, która wnika w głąb, wyraża uczucie, imaginację i poezję artystyczną.

W 1919 miał pierwszą samodzielną wystawę w Bourgeoisie Galleries. Obrazy wystawiał głównie w Stanach Zjednoczonych (często wraz z innymi amerykańskimi artystami Oscarem Bluemnerem, Gastonem Lachaise, Josephem Stella).

Krytyka W czasopiśmie żydowskim „Szriftn”, wydawanym w Nowym Jorku, przedstawił i bardzo pozytywnie ocenił osiągnięcia łódzkiej grupy artystycznej „Jung Idysz”, zwłaszcza Jankiela Adlera (1895–1949), Henocha vel Henryka Barczyńskiego (1896–1941), Icchaka Meira Braunera (1887–1944).