Powstanie Dakotów (zwane też wojną Santee lub wojną Małego Kruka) miało miejsce w roku 1862 w stanie Minnesota w USA.
Walki kosztowały życie około 500–800 cywilów. Dokładne straty Indian nie są znane, wiadomo natomiast o masowej egzekucji 38 Dakotów już po zakończeniu konfliktu, będącej największą egzekucją w dotychczasowej historii Stanów Zjednoczonych. Powstanie to zapoczątkowało całą serię walk pomiędzy Amerykanami a Dakotami.
Przyczyny powstania thumb|Zasięg powstania W roku 1851 Dakotowie-Santee zostali zmuszeni do odstąpienia Amerykanom większej części swoich ziem na terytorium dzisiejszej Minnesoty i Iowy (tzw. Mendota/Traverse des Sioux Treaty). W zamian dostali wytyczony rezerwat i obietnicę wypłaty w ratach kwoty 1 665 000 dolarów, a także zapewnienie corocznej pomocy finansowej i dostaw zaopatrzenia. W następnych latach Amerykanie starali się wpoić Indianom zasady życia farmerskiego. Najważniejszą postacią Santee był wódz Mały Kruk (Ta-oya-te-duta), będący jednym z uczestników traktatu z roku 1851. Gdy w roku 1858 Minnesota została włączona do Stanów Zjednoczonych, teren rezerwatu został okrojony. Od tej chwili Siuksowie stali się zależni od pieniędzy agencji biura do spraw Indian oraz towarów białych handlarzy.