Celem działalności Klubu było podporządkowanie środowisk emigracyjnych wpływom polskim, a także propagowanie i wspieranie idei prometeizmu. Polska „dwójka” podjęła usilne starania, aby z warszawskiego Klubu „Prometeusz” utworzyć ideologiczne centrum dla całego ruchu prometejskiego, co na pocz. lat 30. częściowo udało się zrealizować. Jego kierownictwo wysyłało instrukcje dla rozmaitych organizacji „prometejskich”, działających nie tylko w Polsce, ale też w innych krajach Europy. Podobne kluby powstały w Paryżu, Helsinkach, Stambule i Harbinie.
Od 1934 były ogłaszane oficjalne komunikaty informacyjne, które służyły innym klubom za wytyczne do działalności. Wysyłano też emisariuszy „prometejskich” w roli instruktorów do innych państw (np. w 1932 do Finlandii i Turcji został posłany działacz tatarski Muhammed Ayaz İshaki). Ośrodek warszawski ściśle współpracował z Instytutem Wschodnim i redakcją jego organu prasowego kwartalnika „Wschód”. Co roku odbywały się zjazdy działaczy Klubu „Prometeusz”.