Wnioskodawca był wtedy wzywany do dokonania wpłaty w wysokości 100 zł, w określonym terminie na podane konto.
Wraz z powiadomieniem stron o terminie rozprawy przewodniczący wzywał je, aby w terminie tygodniowym od dnia doręczenia wezwania wyznaczyły do składu orzekającego po jednym arbitrze z odpowiedniej części listy, pod rygorem wyznaczenia ich z urzędu. Lista arbitrów zawierała trzy części: A – arbitrzy wyznaczeni przez organizacje reprezentujące konsumentów (z tej części wyznaczają konsumenci); B – arbitrzy wyznaczeni przez organizacje reprezentujące przedsiębiorców telekomunikacyjnych (z tej części wyznaczają przedsiębiorcy telekomunikacyjni); C – arbitrzy wyznaczeni przez organizacje reprezentujące operatorów pocztowych (z tej części wyznaczają operatorzy pocztowi).
Jeżeli strona nie wyznaczyła arbitra w określonym terminie, wyznaczał go przewodniczący. Przy wyborze arbitra należało mieć na względzie, z jakiej miejscowości był arbiter oraz miejscowość, gdzie odbywała się rozprawa, aby nie ponosić kosztów jego stawiennictwa.