Wybrany projekt architekta Jana Affy przewidywał dobudowanie dwóch naw bocznych, a w przedłużeniu nawy głównej budowę wieży o wysokości 50 metrów. Po obu stronach wieży powstały przedsionki – z lewej strony (północnej) mieścił on kaplicę, z prawej (południowej) wejście na chór. Przy okazji świątynia otrzymała nowe okna i drzwi. Prace blacharskie i dekarskie powierzono firmie Hein z Siemianowic, a ciesielskie rzemieślnikowi z Marklowic. Pozostałe elementy wykonywali głównie specjaliści z okolicy. W nowej wieży pojawiły cztery dzwony z firmy Karol Schwalbe z Bielska o wadze 1350, 650, 400 i 280 kilogramów (jednocześnie w Bielsku przyjęto dwa stare dzwony). Dzwony poświęcono w lipcu 1937.
Zniszczenie i odbudowa thumb|250px|Kościół od strony prezbiterium - widoczna absyda. Po prawej stronie znajduje się zakrystia, po lewej dawna kapliczka św. Krzyża We wrześniu 1939 roku niemieckie pociski trafiły w wieżę kościoła (według jednej z wersji miał się tam znajdować punkt obserwacyjny polskiego wojska)M. Strzelczyk, To był piątek..., "Gazeta Łaziska" nr 17 (187), 15-30 września 2009 r., s. 12-13 – świątynia spłonęła, podobnie jak salka parafialna, zabudowania gospodarcze i pobliski klasztor żeńskiParafia w czasie II wojny światowej (zniszczenie kościoła i jego odbudowa).