Zmuszony jest odmawiać coraz to kolejnym osobom wejścia na pokład (w tym Robertowi, który próbuje uratować Tanię), z coraz większymi wątpliwościami przyjmując dodatkowe przedmioty – listy, obrazy, wyniki badań. Ostatecznie, sam też nie wsiada na pokład – wiedząc, że „Strzała” wkrótce przybędzie, zostawia zadanie wzniesienia „Tariela” na orbitę i pozostania tam do przybycia ratunku swemu dawnemu towarzyszowi i również desantowcowi – Stanisławowi Piszcie.
Książka kończy się w momencie gdy obie Fale, zarówno z bieguna południowego jak i północnego, już prawie dotarły do Równika, zostawiając tylko wąski tunel, w którym przebywają ostatni pozostali na planecie. W towarzystwie dźwięków bandżo, siedzą na plaży i czekają na koniec.
Kategoria:Twórczość braci Strugackich Kategoria:Powieści fantastycznonaukowe z 1963 roku Kategoria:Rosyjskie powieści fantastycznonaukowe