Nadzór nad rynkiem finansowym w Polsce obejmuje nadzór bankowy, nadzór emerytalny, nadzór ubezpieczeniowy, nadzór nad rynkiem kapitałowym, nadzór nad instytucjami pieniądza elektronicznego, nadzór nad agencjami ratingowymi, nadzór nad instytucjami płatniczymi i biurami usług płatniczych oraz nadzór uzupełniający. Celem nadzoru nad rynkiem finansowym jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania tego rynku, jego stabilności, bezpieczeństwa oraz przejrzystości, zaufania do rynku finansowego, a także zapewnienie ochrony interesów uczestników tego rynku. Nadzór finansowy w Polsce pierwotnie sprawowany był przez wyspecjalizowane organy nadzoru: w zakresie nadzoru bankowego: przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego, a w latach 1997-2007 przez Komisję Nadzoru Bankowego, której organem wykonawczym był wchodzący w skład struktury Narodowego Banku Polskiego Generalny Inspektorat Nadzoru Bankowego, w zakresie nadzoru emerytalnego: przez Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi, w zakresie nadzoru ubezpieczeniowego: pierwotnie przez Ministra Finansów, następnie od 1996 przez Ministra Finansów w zakresie nadzoru licencyjnego i przez Komisję Nadzoru Finansowego w zakresie bieżącego nadzoru nad działalnością zakładów ubezpieczeń, w zakresie nadzoru nad rynkiem kapitałowym: przez Komisję Papierów Wartościowych (1991), która od 1997 nosiła
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Nadzór nad rynkiem finansowym w Polsce · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.