Gdy jednak usłyszała od któregoś ze studentów słowa: niecały rok, a będziesz ateistką tak jak my, postanowiła zweryfikować swoje podejście do życia.
W 1974 roku odbyła trzytygodniową pielgrzymkę do Ziemi Świętej wraz z rówieśnikami, pod przewodnictwem dominikanina. Po powrocie podjęła pracę, polegającą na renowacji fresków w bazylice w Asyżu. Pobyt wśród benedyktynów umocnił jej wiarę. Po przyjeździe do Francji, udała się 30 grudnia 1974 roku do Lourdes, gdzie przeżyła głęboką więź z Matką Bożą. 4 stycznia zachorowała na wirusowe zapalenie opon mózgowych. 17 stycznia otrzymała namaszczenie chorych, a 22 stycznia zmarła.
W 1990 roku rozpoczął się jej proces beatyfikacyjny. Na prośbę arcybiskupa diecezji, jej ciało przeniesiono do kościoła opactwa BoulaurJoachim Bouflet,Bernard Peyrous,Marie-Ange Pompignoli, "Des saints au XXe siècle: pourquoi?", Editions de l'Emmanuel, s 210.. Diecezjany etap procesu beatyfikacyjnego został zamknięty w lutym 2008 roku, a Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych rozpoczęła badać jej sprawę 3 czerwca 2008 roku. Pierwszą kompleksową biografię na temat służebnicy Bożej napisał dr pod tytułem Claire de Castelbajac: Que ma joie demeure.