Księstwo krotoszyńskie (niem. Fürstenthum Krotoschin) – latyfundium w Wielkopolsce istniejące w latach 1819–1927. Powstało jako donacja króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III dla głowy książęcego domu Thurn und Taxis.
Księstwo krotoszyńskie nadane zostało księciu Thurn und Taxis, Karolowi Aleksandrowi w zamian za odstąpienie przez niego królowi pruskiemu monopolu pocztowego w Nadrenii i Westfalii. Do 1919 roku było ono własnością dominialną, dziedzicznym lennem korony pruskiej, z wszelkimi prawami i wolnościami, przysługującymi wolnemu państwu stanowemu. Książę krotoszyński miał przywilej zasiadania jako wirylista w sejmie prowincjonalnym Wielkiego Księstwa Poznańskiego, a później w sejmie prowincjonalnym Prowincji Poznańskiej.
Księstwo utworzone zostało z domeny prywatnej króla pruskiego w powiecie krotoszyńskim, nabytej w 1779 roku dla władcy przez osoby drugie, która od 1793 roku należała do Skarbu Państwa Królestwa Prus oraz z państwowych dóbr w powiecie odolanowskim. Latyfundium obejmowało 3 miasta: Krotoszyn, Odolanów i Sulmierzyce, a także 24 kompleksy ziemskie, 36 samodzielnych majątków i 16 gmin w powiatach krotoszyńskim i odolanowskim.