W górnej części trasy warunki śniegowe są zwykle bardzo dobre, choć czasem zdarzają się odcinki zalodzone.
W czasie jazdy we mgle należy bardzo uważnie trzymać się wytyczonej trasy, gdyż półki, którymi ona biegnie poprzedzielane są często skalnymi urwiskami.
Ogólna ocena trasy jest niekiedy przedmiotem kontrowersji. Większość narciarzy wypowiada się o trasie w superlatywach, np. La Bellunese è considerata una delle piste più lunghe e belle del mondo (Pista Bellunese uważana jest za jedną z najdłuższych i najpiękniejszych tras zjazdowych świata), Tra le prime 5 piste al mondo (jedna z pięciu najwspanialszych tras zjazdowych świata). Zdarzają się jednak niekiedy głosy krytyczne, np. długa trasa na lewą nogę, z oślą łączką na dole.
Pokonywana w stosunkowo krótkim czasie duża różnica poziomów może powodować u niektórych narciarzy dolegliwości związane z nagłą zmianą ciśnienia atmosferycznego, jak bóle i zawroty głowy. Występująca często duża różnica temperatur między górnym i dolnym punktem trasy może pogłębiać te dolegliwości.
Podczas pięknej pogody górna część trasy jest widokowo wspaniała, z panoramą obejmującą wielki obszar północnej części Dolomitów.