Ambasador we Francji Leahy został mianowany ambasadorem we Francji (czy też raczej Francji Vichy od nazwy miasta, w którym znajdowała się siedziba kolaborującego z Niemcami rządu) w roku 1941, a więc już po upadku Francji. Leahy odnotował w swoich wspomnieniach I Was There, że jego „głównym zadaniem było trzymać Francuzów po naszej stronie jak to tylko możliwe”.. Został odwołany w maju 1942 roku. Amerykanie dostarczali żywność i środki medyczne reżimowi Vichy i Francuskiej Afryce Północnej w nadziei na osłabienie kolaboracji z Niemcami, a szczególnie otwartej współpracy w Afryce Północnej. Amerykańska pomoc nie mogła jednak kupić francuskiego wsparcia.
Szef sztabu prezydenta mały|Prezydent Franklin D. Roosevelt, adm. William D. Leahy i król Arabii Saudyjskiej Abd al-Aziz ibn Su’ud na pokładzie USS Quincy mały|lewo|Konferencja poczdamska: Clement Richard Attlee, Ernest Bevin, Wiaczesław Mołotow, Józef Stalin, William D. Leahy, James F. Byrnes, Harry Truman i inni Gdy Stany Zjednoczone znalazły się w stanie wojny, prezydent Franklin D. Roosevelt uznał, że potrzebny jest mu wysokiej rangi oficer jako osobisty doradca i łącznik z dowódcami trzech sił zbrojnych, jakimi byli admirał Ernest King (US Navy), generał George Marshall (US Army) i generał Henry H. Arnold (US Army Air Forces).