Do 1948 r. na Dolnym Śląsku działało wiele żydowskich partii politycznych, m.in. Bund, partie syjonistyczne i religijne (w tym niezarejestrowana Agudat Israel) oraz Żydowska Frakcja PPR. W styczniu 1946 r. funkcjonowało 5 kibuców. W Bolkowie w latach 1947–1948 działał za akceptacją polskich władz obóz szkoleniowy Hagany. Według Józefa Adelsona:
Planowano zorganizowanie ekspozycji żydowskiej na Wystawie Ziem Odzyskanych w 1948 roku we Wrocławiu. Po wybudowaniu odrębnego pawilonu, 2 tygodnie przed rozpoczęciem Wystawy, władze państwowe zablokowały jednak ekspozycję, uzasadniając decyzję zarzutami o narodowy separatyzm.
W tym czasie trwała jednocześnie masowa emigracja. Przyczynami była m.in. chęć łączenia rodzin, obawa zwłaszcza części osób religijnych przed nadchodzącym ustrojem komunistycznym oraz strach po pogromie kieleckim w lipcu 1946 r. Po tym pogromie zapanowały nastroje paniki i ok. 35 tys. Żydów opuściło Dolny Śląsk, udając się do tzw. Obozów dla Osób Przemieszczonych w Niemczech, Austrii i we Włoszech. W latach 1945–1948 działała również Bricha, organizacja masowej i nielegalnej emigracji do Brytyjskiego Mandatu Palestyny (w przygranicznym Kłodzku działały obozy przejściowe Brichy). Emigracja ta odbywała się za cichym przyzwoleniem władz państwowych. W regionie wiosną 1949 r. pozostało ok. 43 tys. – 60 tys. osób.