Stefan Żywotko (ur. 9 stycznia 1920 w Zniesieniu, zm. 10 lutego 2022 w Szczecinie) – polski piłkarz grający na pozycji obrońcy lub pomocnika i trener piłkarski. Jest najbardziej utytułowanym polskim szkoleniowcem za granicą. Sukcesy odnosił w algierskim JS Kabylie, którego trenerem był przez 14 lat.
Kariera piłkarska Urodził się w Zniesieniu, dziś dzielnicy Lwowa. Wychował się we Lwowie, z którym był związany do 1944 roku.
Swoją przygodę z piłką rozpoczął w LKS Zniesieńczanka. Po wybuchu II wojny światowej Żywotko trafił do założonego przez Rosjan Spartaka Lwów, gdzie grał razem z Kazimierzem Górskim.
W 1944 roku został powołany do polskiego wojska. Brał udział w I Igrzyskach Ziem Odzyskanych i Północnych.
Po wojnie grał w Arkonii Szczecin, gdzie w 1950 roku zakończył karierę.
Kariera trenerska W 1956 roku rozpoczął swą pierwszą szkoleniową pracę w Arkonii. Podczas 9 lat pracy ze szczecińskim klubem zaliczył awans do ekstraklasy, ale także, jedyny w swojej karierze trenerskiej, spadek.
W 1965 roku objął stanowisko szkoleniowca innego szczecińskiego klubu – Pogoni. Już w pierwszym sezonie pracy, w składzie z takimi zawodnikami jak Jerzy Krzystolik, czy Waldemar Folbrycht, wywalczył awans do 1.