Eliška Krásnohorská (ur. 18 listopada 1847 w Pradze, zm. 26 listopada 1926 tamże) – czeska feministka, pisarka, poetka i krytyczka literackaJózef Magnuszewski, Historia literatury czeskiej. Zarys, Wrocław 1973, s. 179–180..
Życiorys Pochodziła z rodziny rzemieślników. Jej rodzicami byli Ondřej Pech i Dora Vodvářková. Miała siedmioro rodzeństwa. Odebrała podstawowe wykształcenie, ale konsekwentnie poszerzała swoją wiedzę. W latach 1875–1891 była redaktorką czasopisma „Ženské listy”, w latach 1891–1910 przewodniczącą Ženského výrobního spolku (Stowarzyszenia Producentów Kobiecych), a w 1890 roku założycielką pierwszej szkoły średniej dla dziewcząt w Austro-Węgrzech Minerva. W 1922 otrzymała doktorat honoris causa Uniwersytetu Karola w Pradze.
Twórczość Do tworzenia zachęciła ją Karolína Světlá. Krásnohorská jest autorką librett do szeregu oper Bedřicha Smetany: m.in. do Pocałunku, Sekretu, Ściany diabła oraz Violi. Pisała utwory dla dzieci. Tłumaczyła utwory Aleksandra Puszkina (Borys Godunow) i George’a Gordona Byrona (Wędrówki Childe Harolda). Przełożyła Pana Tadeusza Adama Mickiewicza. Przekład epopei szlacheckiej Mickiewicza pióra Krásnohorskiej był pierwszą czeską wersją tego dzieła. Był on uznawany za jedno z największych osiągnięć sztuki tłumaczenia w ówczesnych Czechach.