Sferoidyt – struktura cementytu kulkowego w osnowie ferrytu, powstała w wyniku zwiększania temperatury powyżej 600 °C aktywujących procesy koagulacji cementytu i zdrowienia (niekiedy też rekrystalizacji) osnowy ferrytycznej. Charakteryzuje się bardzo dobrymi własnościami plastycznymi, ale najgorszymi własnościami wytrzymałościowymi wśród mikrostruktur stali. Twardość sferoidytu nie przekracza 300 HB.
Ogólne informacje Sferoidyt jest uzyskiwany poprzez zastosowanie specjalnej obróbki cieplnej zwanej wyżarzaniem sferoidyzującym (zmiękczającym) ze struktury perlitu, bainitu lub martenzytu. Celem takiego zabiegu jest zmniejszenie twardości wskutek zmiany kształtu cementytu na sferoidalny. Proces koagulacji i tworzenia się sferoidytu nie jest do końca poznany. Powstało sześć głównych teorii opisujących proces sferoidyzacji z perlitu: teoria perturbacji Rayleigha-Schrödingera zmodyfikowana teoria perturbacji Mullinsa-Nicholsa teoria rowków trawiennych oparta na równaniu Gibbsa-Thomsona teoria migracji defektów dojrzewanie Ostwalda teorie mieszane. Skład chemiczny roztworu podczas sferoidyzacji nie zmienia się.