Franciszek Kadziszewski (ur. 22 maja 1897 w Suchcicach, zm. 8–9 kwietnia 1940 w Kalininie) – starszy posterunkowy Policji Państwowej, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Aleksandra i Józefy z Modzelewskich urodzony 22 maja 1897 we wsi Suchcice, w ówczesnym powiecie ostrołęckim guberni łomżyńskiej. Ukończył cztery klasy szkoły miejskiej.
13 listopada 1918 wstąpił do 2 pułku ułanów. W jego szeregach od 1 marca 1919 walczył na wojnie z Ukraińcami, a później na wojnie z bolszewikami. 11 kwietnia awansował na starszego ułana, a 25 listopada 1919 na kaprala. Wyróżnił się 10 października 1920 w walce pod wsią Złobicze, stoczonej w trakcie zagonu na Korosteń. 3 marca 1922 został zdemobilizowany.
15 września 1922 został przyjęty do Policji Państwowej. Służbę rozpoczął w Łomży, a w latach 1929–1939 kontynuował ją w Łodzi. Początkowo służył w Komendzie Rezerwy Konnej w Łodzi, później w XII, a od 1937 w V Komisariacie. 4 września 1939 został ewakuowany z Łodzi.