Po uwięzieniu Bento Gonclavesa da Silvy należało wybrać nowego prezydenta, którym został José Gomes de Vasconcelos Jardim. Błyskawicznie powołał on skład rządu republiki: Domingos José de Almeida - minister spraw wewnętrznych i skarbu José Pinheiro de Ulhoa Cintra - minister sprawiedliwości i spraw zagranicznych José Mariano de Matos - minister wojny i marynarki
W czasie powstania mianowano także generałów republiki: João Manuel de Lima e Silva Bento Gonçalves da Silva Antônio de Sousa Neto Bento Manuel Ribeiro David Canabarro João Antônio da Silveira thumb|320px|Proklamacja Republiki Piratini, 1915, autor: Antônio Parreiras Pierwszą stolicą nowego państwa było miasto Piratini. W 1839 roku wojska pod wodzą włoskiego rewolucjonisty Giuseppe Garibaldiego i gaucho David Canabarro proklamowały na terenie stanu Santa Catarina Republikę Juliana ze stolicą w mieście Laguna. Nowa republika stworzyła z Rio-Grandense konfederację, która nie trwała długo z powodu problemów ze zdobyciem miasta Nossa Senhora do Desterro (obecnie Florianópolis), stolicy stanu Santa Catarina. Republika Rio-Grandense została rozwiązana 1 marca 1845 roku na mocy traktatu Poncho Verde, który gwarantował niektóre prawa dla prowincji wynikające z konstytucji republiki.