– świecka organizacja buddyjska, która powstała w Japonii 18 listopada 1930 r. z inicjatywy Tsunesaburō Makiguchi i Jōsei Toda, na fali rodzących się nowych ruchów religijnych. Jej pierwotna nazwa brzmiała: .

Liderzy ruchu, aktywnie zaangażowani w politykę, zostali uwięzieni podczas II wojny światowej za poglądy pacyfistyczne. Po 1947 r. ruch rozwinął się dynamicznie, zwłaszcza w miastach, w których przystawalność nauk buddyzmu do współczesności spotykała się z pozytywnym odbiorem i aprobatą wielu ludzi.

Posiadając, m.in. od strony etycznej, podobieństwa ze "standardami" innych powojennych, nowych religii japońskich – Sōka Gakkai cieszyła się (również na fali ruchów pacyfistycznych) wręcz fenomenalnym poziomem wzrostu w Japonii, zwłaszcza w latach 50. W późniejszym okresie jej idee, propagowane już przez międzynarodową „gałąź” – Soka Gakkai International, znalazły wielu zwolenników również poza Japonią.

W Japonii Sōka Gakkai posiada miliony członków, założyła własną partię polityczną i rozszerzyła się na inne społeczności Ameryki i Europy.

Organ prasowy organizacji nazywa się Seikyō Shimbun (wydawany od 1951 r.), ma nakład ok. 5,5 mln egzemplarzy.