Marian Szretter (ur. 8 stycznia 1893 w Żarkach, zm. 1940 w Kalininie) – aspirant Policji Państwowej, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 8 stycznia 1893 w Żarkach, w ówczesnym powiecie będzińskim guberni piotrkowskiej, w rodzinie Joachima i Zofii ze Świderskich. Absolwent Gimnazjum Chrupczałowskiego w Warszawie. Od 14 lipca 1915 roku żołnierz Legionów Polskich, służył w 6 pułku piechoty, znalazł się w niewoli rosyjskiej. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. 15 sierpnia 1928 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 1678. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił do 13 Pułku Piechoty w Pułtusku. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Nadal posiadał przydział w rezerwie do 13 pp.
W policji od 1 czerwca 1920 roku. Pełnił służbę w powiecie mławskim (1925), w XI Komisariacie m.st. Warszawy (1928) i w Komendzie Głównej Policji (wrzesień 1939).
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku znalazł się w niewoli radzieckiej w specjalnym obozie NKWD w Ostaszkowie. Zamordowany przez NKWD w Kalininie (obecny Twer) wiosną 1940.