Henryk Herdzin (ur. 6 czerwca 1929 w Rydułtowach, zm. 2026) – polski śpiewak (tenor liryczny), solista bydgoskiej Opery.

Życiorys Urodził się w 1929 r. w Rydułtowach na Śląsku w rodzinie krawca. Wychowywał się w muzykalnej rodzinie, należał do przykopalnianego chóru „Cecylia”, a później do chóru rewelersów w katowickim radiu. Występował w amatorskiej operetce. Zaliczył pierwsze role: Edwina w „Księżniczce czardasza” I. Kálmána, Daniły w „Wesołej wdówce” F. Lehára oraz Hrabiego Luksemburg w operetce F. Lehára.

Uczęszczał do Państwowego Liceum Pedagogicznego w Raciborzu. Po uzyskaniu w 1949 roku matury rozpoczął pracę jako nauczyciel w szkole w Grobnikach, a następnie w Rakowie.

W 1950 r. został skazany na 5 lat obozu pracy w Strzelcach Opolskich za uczestnictwo w nielegalnym Polskim Związku Sprawiedliwych. Zwolniony po 3 latach (1953) pracował jako górnik dołowy w kopalni „Rydułtowy”. Uczestniczył też w występach w amatorskiej operetce. Po kilku latach został księgowym w Katowicach i nadal śpiewał na amatorskiej scenie. Po udziale w konkursie wokalnym, dostał angaż chórzysty, a potem został zaangażowany przez Danutę Baduszkową i Wacława Śniadego do Teatru Muzycznego w Gdyni jako solista (tenor liryczny) i amant. Na Wybrzeżu pracował dwa sezony (1958–1960). Zetknął się tam z takimi dyrygentami, jak: K. Stryja, W. Rowicki, B.