Sznury w Siłach Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej thumb|150px|Sznur oficera Żołnierze ludowego Wojska Polskiego nosili następujące sznury: sznury galowe generałów, oficerów, chorążych i podoficerów w kolorze matowosrebrnym, zawieszane na prawym ramieniu przypinając je do guzika przyszytego w tym celu pod naramiennikiem kurtek mundurów galowych żołnierzy zawodowych Wojsk Lądowych, Wojsk Lotniczych i Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. Pętla sznurów generała i oficera przewieszona była przez ramię pod naramiennikiem zwisała w dół pod pachą rękawa. Dłuższy warkocz sznurów galowych generała, zwisający od tyłu przeprowadzano pod prawą pachą rękawa i jego koniec przypinano na pierwszy od góry guzik kurtki. Warkocz krótszy, ułożony na prawej piersi tak, by po obu jego stronach przebiegały pojedyncze części sznurów, przypinano do drugiego od góry guzika kurtki. Warkocz sznurów galowych oficera i chorążego z przebiegającą obok niego pojedynczą częścią sznura przypinano do pierwszego od góry guzika kurtki. Na końcach sznurów galowych przypiętych z przodu do guzików kurtki zwisały wisiorkiPrzy sznurach generała dwa, a przy sznurach oficera i chorążego – jeden..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Sznury naramienne w Wojsku Polskim · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.