Antoni Habel (ur. 1760 prawdopodobnie w Gnieźnie, zm. 6 października 1831 tamże) – polski kompozytor i skrzypek okresu klasycyzmu.
Życiorys Nie wiadomo, gdzie uczył się muzyki. W 1794 został przyjęty jako pierwszy skrzypek do kapeli katedralnej w Gnieźnie, co świadczy o jego wysokich kwalifikacjach zawodowych. W 1811 opuścił kapelę i podjął pracę registratora w sądzie ziemskim w Gnieźnie. W 1818 wrócił do niej ponownie, był już jednak chory. Pierwsze wiadomości o Hablu jako kompozytorze pochodzą z 1795. Ożenił się z Marianną Lesińską z Gniezna. Pod koniec życia przestał komponować z powodu złej sytuacji materialnej i choroby. Zmarł na cholerę.
Kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych) Symfonia D-dur, kompozycje w rękopisie w Archiwum Archidiecezjalnym w Gnieźnie; współczesne prawykonanie Bydgoszcz 1963 według opracowania rękopisu przez Danutę Idaszak Jutrznia pro festo Pentacostes (1796), kompozycje w rękopisie w Archiwum Archidiecezjalnym w Gnieźnie Invitatorium Psalm 1. Magnus Psalm 2. Exurgat Psalm 3. Benedic Benedictus Gloria Sinfonia ex F, rękopis w Gostyniu Wielkopolskim Jutrznię na świątki (1796) Te Deum laudamus (1796) Msza C-dur, (niezachowana) Jutrznia pro festo Penecostes na 9 głosów, (niezachowana) Symfonia na 8 głosów, (niezachowana)