thumb|240px|Miejsce, w którym stał pomnik, współcześnie: zachowana balustrada Pomnik Ottona von Bismarcka w Opolu (niem. Bismarck-Denkmal) – monument, stojący niegdyś przed budynkiem Poczty Głównej. Zniszczony podczas II wojny światowej.
Historia pomnika W listopadzie 1910 roku miejscowe gazety podały informację, że w Opolu wkrótce stanie pomnik żelaznego kanclerza; miał być on wizytówką stolicy rejencji oraz poświadczać niemieckość i patriotyzm mieszkańców.
Zwycięzcą konkursu na projekt pomnika został Robert Bednorz, śląski architekt, kształcony we Wrocławiu i Berlinie.
Prace rozpoczęły się pod koniec 1910 roku, ale nabrały tempa dopiero w maju roku następnego. Budowę finansowano ze specjalnego funduszu rejencji opolskiej – koszty wyniosły 5339,20 marek (choć główne prace wykonała za darmo wrocławska firma Schall).
Odsłonięcie zaplanowano początkowo na 30 lipca w rocznicę śmierci kanclerza, ale ostatecznie odbyło się 20 sierpnia 1911 roku. Uroczystości przewodził prezydent rejencji Friedrich Ernst von Schwerin. Monument stanął w niewielkim akacjowym zagajniku, naprzeciwko głównego wejścia do okazałego gmachu poczty i, jednocześnie, przy budynku głównego dworca kolejowego.