Wojskowy Ośrodek Szkoleniowo-Kondycyjny w Zakopanem – ośrodek szkoleniowo-kondycyjny Sił Powietrznych położony w Groniku (przysiółku Kościeliska) na wysokości 945 m n.p.m., około 4,5 km na południowy zachód od centrum Zakopanego, przy drodze wojewódzkiej 958; podlega bezpośrednio Szefowi Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych.
Historia W 1957 roku w wyniku przeprowadzonej inwentaryzacji obiektów znajdujących się w dyspozycji Wojska Polskiego, w rejonie Zakopanego, zadecydowano o lokalizacji planowanego ośrodka szkolenia kondycyjnego. Obiekt dotychczas wykorzystywany przez Centralny Wojskowy Klub Sportowy na pomieszczenia magazynowe, wymagał kapitalnego remontu. 2 czerwca 1957 ppłk Witold Gorbasiewicz, pierwszy komendant Wojskowego Ośrodka Kondycyjnego dla personelu latającego - zgodnie z rozkazem Dowódcy Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej dokonał inauguracji szkolenia. W połowie lat sześćdziesiątych rozpoczęła się rozbudowa bazy Ośrodka. 30 stycznia 1965 przekazano do użytku halę sportową oraz nowo wybudowany hotel. 30 września 1966 zmiana nazwy na Wojskowy Ośrodek Szkoleniowo-Kondycyjny w Zakopanem W roku 1967 oddano do użytkowania zespół boisk wraz z kortami tenisowymi. W 1969 ukończono budowę pawilonu w Tęgoborzu. 24 października 1970 zabrzański Mostostal ukończył budowę i oddał do użytku długo oczekiwany basen.