(...)” – Andrew Steele, scenarzysta filmu Casa de mi padre, wypowiada się na temat genezy powstania tytułowego utworu. thumb|200px|Shirley Bassey (1973). Według Zuzanny Janickiej (the-rockferry.pl), „Casa de mi padre” to „jeden z najlepszych szerzej nieznanych utworów Aguilery”.
Recenzje Krytycy pozytywnie ocenili piosenkę. Jeden z użytkowników strony charts.org.nz wydał kompozycji bardzo korzystne omówienie, pisząc: „'Casa de mi padre’ to klasyczna Aguilera: mnóstwo (bezsprzecznie słusznych) popisów wokalnych, naładowana emocjonalnie melodia oraz płonący refren. Całość, utrzymana w latin-popowym brzmieniu, jest podniosła i dosadna, przez co budzi skojarzenia z muzyką z filmów Quentina Tarantino (głównie z Kill Billem). Kolejna wyśmienita ballada od Christiny, która to udowadnia, że sprawdza się w każdej konwencji muzycznej”. Recenzent wycenił piosenkę na „CHRISTINA AGUILERA – LA CASA (SONG)”. charts.org.nz. [dostęp 2012-03-27].. Jim Vejvoda z serwisu IGN również przyrównał utwór do muzyki zawartej w obrazach TarantinoVejvoda, Jim (2012-03-13). „Casa De Mi Padre Review”. uk.ign.com. [dostęp 2013-07-29]..