Pierwotnie uważano, że zamieszkujące ciało pierwotniaka krętki są jego rzęskami. Naturę ruchu i symbiotyczny układ rozpoznano dopiero po mniej więcej trzydziestu latach od odkrycia organizmu. Ścisły związek Mixotricha paradoxa z jego symbiotycznymi bakteriami sprawia, że niektórzy rozszerzają na takie przypadki pojęcie chimery i uważają, że genomy jego symbiontów należy rozpatrywać łącznie (podobnie jak zwykle rozpatruje się leżące w tej samej komórce genomy jądra, mitochondriów i – u glonów i roślin – chloroplastów), przez co jest określany jako istota o kilku genomach.
Gatunek symbiotyczny termita W momencie odkrycia uważano, że Mixotricha paradoxa jest pasożytem termitów. Ponieważ w komórkach Mixotricha paradoxa znajdowane są fragmenty drewna, jak również wyizolowano z nich kilka enzymów trawiących składniki drewna (zwłaszcza celulazy i ksylanazy), uważa się, że wiciowiec ten bierze udział w trawieniu materiału roślinnego w jelitach termitów. Kilkudniowe głodzenie termita powoduje zanik zasiedlających go wiciowców, w tym Mixotricha paradoxa, a następnie zanik aktywności celulazy w jego jelicie tylnym, co jest wiązane z udziałem pierwotniaków w trawieniu celulozy. Podobny efekt daje karmienie termitów pokarmem niezawierającym celulozy (skrobią).