Dwa tygodnie później stan zdrowia ojca poprawił się na tyle, że obaj powrócili na Jamajkę. Przywiezione przez Kennetha urządzenie szybko wzbudziło fascynację miejscowej ludności, wobec czego postanowił on zaoferować mieszkańcom możliwość nagrania na płycie swojego głosu. Liczba chętnych na kosztującą 30 szylingów usługę przeszła jego najśmielsze oczekiwania, w niedługim czasie wyrażając się w setkach osób, co zmusiło go do zamawiania kolejnych partii czystych winyli. Widząc komercyjny potencjał nagrywarki, Khouri wynajął pomieszczenie w klubie nocnym w niewielkiej miejscowości Red Gal Ring w regionie Saint Andrew, by przenieść się tam ze sprzętem i dzięki większej przestrzeni móc nagrywać już nie głosy, ale graną na żywo muzykę. Jako że nikt na wyspie nie posiadał wówczas maszyny tłoczącej, nawiązał kontakt z brytyjską wytwórnią Decca Records - do jej siedziby wysyłał acetatowe matryce z nagraniami, by otrzymywać z powrotem już gotowy nakład zmasterowanych 10-calowych winyli (78 RPM), w cenie 1,5 szylinga za sztukę.