Vaughan Edwards.
Komisja przesłuchała 152 świadków zamieszek. Przesłuchania prowadzono w ośmiu językach – angielskim, francuskim, arabskim, hebrajskim, jidysz, rosyjskim, hinduskim i żargonie – co czyniło dochodzenie niezwykle trudnym. Raport końcowy ukończono 1 lipca 1920 w Port Said i złożono w sierpniu 1920. Raport nigdy nie został oficjalnie opublikowany.
Treść raportu Końcowymi wnioskami raportu Komisji Śledczej Palina były: 1. Przyczynami alienacji i irytacji ludności Palestyny były: (a) Rozczarowanie niespełnieniem złożonych im obietnic przez brytyjską propagandę. (b) Niemożność pogodzenia deklarowanej przez aliantów polityki samostanowienia z deklaracją Balfoura, co dawało poczucie zdradzenia i martwienia się o przyszłość. (c) Niezrozumienie prawdziwego znaczenia deklaracji Balfoura i zapomnienie gwarancji określonych w niej, co było wynikiem luźnej retoryki polityków, przesadzonych twierdzeń oraz pism zainteresowanych osób, głównie syjonistów. (d) Strach przed żydowską konkurencją i dominacją, uzasadniony doświadczeniem i pozornym sprawowaniem przez syjonistów kontroli nad administracją. (e) Syjonistyczna agresja wywołująca obawy związane z deklaracją Balfoura. (f) Antybrytyjska i antysyjonistyczna propaganda oddziaływała na ludność pogłębiając zapalne punkty wspomniane powyżej. 2.