thumb|Grób Ireny Kononowicz na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Irena Kononowicz, ps. Dr. Nono (ur. 14 kwietnia 1910 w Łasku, zm. 20 marca 1969Data śmierci Ireny Kononowicz wyryta na epitafium nagrobnym, które znajduje się na cmentarzu Bródnowskim to 31 lipca 1967. w Warszawie) – polska lekarka radiolog, działaczka niepodległościowa, dama Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodziła się 14 kwietnia 1910 w Łasku, w rodzinie urzędnika skarbowego Franciszka Kononowicza (zm. 1954) i Anny z Mełczyńskich lub Macińskich (zm. 1975). Miała dwóch młodszych braci: Józefa Stanisława ps. Maciej (1912–1986), poetę, pisarza, dziennikarza, i Marka (1914–2004), rzeźbiarza, grafika. Edukację rozpoczęła podczas I wojny światowej w szkole w Nowomoskowsku. Po powrocie w 1918 do niepodległej Polski ukończyła w Łodzi Prywatne Gimnazjum Żeńskie Zofii Pętkowskiej i Wiktorii Macińskiej. Egzamin dojrzałości zdała w 1929. Od 1932 studiowała na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Absolutorium uzyskała 17 stycznia 1938 a dyplom lekarski 9 stycznia 1940 na tajnym Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1938–1939 pracowała jako lekarz-lustrator punktów akcji letniej dla dzieci w województwie warszawskim, a latem 1940 tę samą funkcję pełniła na półkoloniach dla dzieci praskich na Okęciu i Kole.