już w październiku został ułaskawiony, a w 1960 sąd zarządził zatarcie skazania. W latach 1949–1957 był nauczycielem Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej w Toruniu. Odsunięty od instytucji akademickich, pozbawiony możliwości badań zespołowych, próbował pracować samotnie (w latach 50. nagrał 150 płyt miękkich na Kaszubach), w końcu jednak zwrócił się ku kompozycji. Dorobek kompozytorski Kamieńskiego sprzed 1939 w większości zaginął (m.in. cała twórczość symfoniczna, utwory sceniczne).
Zmarł 28 lipca 1964 w Toruniu. Pochowany na Cmentarzu św. Jerzego.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1936) „za zasługi na polu pracy naukowej”. Srebrny Wawrzyn Akademicki (4 listopada 1937) „za szerzenie zamiłowania do literatury polskiej”. Krzyż Oficerski Orderu Białego Lwa (Czechosłowacja, 1930)
Kompozycje (wybór) 60 Arbeitslieder na głos i fortepian do słów własnych Thamar, dramat muzyczny Pieśni ludowe polskie na głos i fortepian op. 20 Sonata d-moll na skrzypce i fortepian op. 18 Fantaisie sur des Noëls Polonais (Kolędy Polskie) pour piano seul op.