Przybliżając liniami prostymi przebieg fragmentów krzywej można określić pojemność adsorpcyjną porów całkowicie zapełnionych przy danym ciśnieniu (ekstrapolacja prostej do ) oraz powierzchnię wszystkich porów jeszcze niezapełnionych, większych niż pory o pewnym rozmiarze krytycznym, (na podstawie nachylenia prostych):
gdzie: – powierzchnia właściwa próbki wzorcowej wyznaczona za pomocą metody BET.
Z reguły określa się tak pojemność adsorpcyjną i powierzchnię mikro- i mezoporów oraz tzw. powierzchnię zewnętrzną (faktycznie powierzchnię makroporów i powierzchnię zewnętrzną). Różnica kolejno wyznaczonych wartości pojemności i powierzchni pozwala określić wkład poszczególnych rodzajów porów (np. wyznaczamy kolejno: I. pojemność mikroporów i powierzchnie mezo- i makroporów i zewnętrzną; II. pojemność mikro- i mezoporów oraz powierzchnię makroporów i zewnętrzną;