W 1956 dywizja została włączona w skład 3 Korpusu Lotnictwa Mieszanego, a po jego rozwiązaniu w 1957, w skład Lotnictwa Operacyjnego. W lipcu 1957 z Modlina na lotnisko Powidz został przebazowany 7 plb. W 1958 został rozformowany 35 plb, a jego samoloty przekazane do 7 plb w Powidzu i do 33 plb w Modlinie. W 1963 dywizja została rozformowana. W oparciu o 7 plb utworzono 7 Brygadę Lotnictwa Bombowego, a 33 plb przeformowano w pułk lotnictwa rozpoznania operacyjnego.
Struktura dywizji w 1953 Dowództwo 15 Dywizji Lotnictwa Bombowego (JW 1969) 7 pułk lotnictwa bombowego (JW 1462) 33 pułk lotnictwa bombowego (JW 1974) 35 pułk lotnictwa bombowego (JW 2942) 68 kompania łączności (bez numeru) 48 Ruchome Warsztaty Remontowe (bez numeru)
Stan bojowy i uzbrojenie W chwili sformowania dywizja liczyła ok. 1000 żołnierzy. Początkowo dywizja uzbrojona była w samoloty bombowe TU-2 i Pe-2, których etatowo było 99 (po 33 szt. w pułku). W 1952 r. na jej uzbrojenie wprowadzono odrzutowe samoloty bombowe typu IŁ-28. Każdy z pułków posiadał 20 samolotów bojowych, a cała dywizja 61 samolotów. Samoloty posiadały następujące numery taktyczne 7 plb – od 1 do 20, 33 plb – od 21 do 40, 35 plb – od 41 do 60