W tym też roku został przeniesiony do rezerwy. Po zakończeniu działań wojennych pracował jako nauczyciel w Podrzewiu koło Szamotuł. W 1928 ukończył Państwowe Seminarium Nauczycielskie w Rogoźnie i został mianowany kierownikiem szkoły powszechnej w Podrzewiu (powiat szamotulski). W 1929 ukończył kurs dla oficerów piechoty w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7 w Śremie, uzyskując stopień podporucznika rezerwy. Ponadto w okresie międzywojennym brał udział w ćwiczeniach wojskowych rezerwy w 62 pp oraz 57 pp i został mianowany porucznikiem rezerwy.
29 sierpnia 1939 zmobilizowany do 57 pułku piechoty, z którym podczas kampanii wrześniowej został ewakuowany na wschód Polski. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 w nieznanych okolicznościach dostał się wraz z innymi żołnierzami do niewoli sowieckiej. 25 września trafił do obozu jenieckiego NKWD w Kozielsku. Między 7 a 9 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 017/1 z kwietnia 1940, pozycja 21. Między 9 a 11 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940.