Następnie drogą morską udał się z Konstantynopola do Neapolu. W trakcie podróży był świadkiem erupcji wulkanu Etna na Sycylii (18 czerwca 1287 r.) oraz bitwy morskiej w zatoce Sorento w dniu 24 czerwca 1287 r. pomiędzy stronami wojny zwanej Nieszporami Sycylijskimi (1282-1302 r.) tj. Karolem II i Jakubem II. Poprzez Neapol w sierpniu 1287 r. dotarł do Rzymu, gdzie spotkał się z kardynałami uczestniczącymi w konklawe po śmierci papieża Honoriusza IV. Czekając na wybór nowego przywódcy Kościoła katolickiego Bar Sauma wyruszył do Francji, gdzie w Paryżu spotkał się z królem Francji Filipem IV, następnie w Bordeaux z królem Anglii Edwardem I. Obaj władcy wyrazili chęć wsparcia władcy Ilchanatu w wojnie przeciwko muzułmanom, ale unikali konkretnych zobowiązań tłumacząc się problemami w rodzinnych krajach. W marcu 1288 r. Bar Sauma powrócił do Rzymu, żeby spotkać się z nowym papieżem Mikołajem IV. Papież uprzejmie przywitał gościa i nalegał aby wspólnie spędzili Wielkanoc. Ogromne tłumy gromadzące się w Rzymie podczas Wielkiego Tygodnia zdumiały podróżnika z Azji. Papież w liście skierowanym do Arghuna chwalił jego tolerancję religijną i winszował mu chęci władania Palestyną. Jednak nie obiecywał sojuszu, gdyż nie był w stanie go zapewnić z powodu napiętych stosunków z władcami europejskimi. Latem 1288 r.