Eugeniusz Czesław Chrościcki (ur. 30 grudnia 1894 w Warszawie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – inżynier rolnik, rotmistrz Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy i społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Wincentego i Franciszki z Rudzkich, urodzony 30 grudnia 1894 w Warszawie. Absolwent 8-kalsowego gimnazjum filologicznego i Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Przed wybuchem I wojny światowej, w 1913 należał do „Sokoła”, W 1914 wstąpił do Legionów Polskich i służył w 1 pułku ułanów Władysława Beliny-Prażmowskiego. W jego szeregach brał udział we wszystkich bitwach do 1917. Od 5 lutego do 31 marca 1917 był słuchaczem kawaleryjskiego kursu oficerskiego przy 1 pułku ułanów I Brygady w Ostrołęce. Kurs ukończył z wynikiem dostatecznym. Posiadał wówczas stopień starszego ułana. W 1918 brał czynny udział przy rozbrajaniu wojsk austriackich w Lublinie.