Brunatny Dom (niem. Braunes Haus) – nazwa centrali partyjnej Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP), mieszczącej się przy ulicy Briennerstraße 45 w Monachium; kierownictwo partii miało tam swoją siedzibę w latach 1930–1945. Nazwę swoją budynek zawdzięczał kolorom mundurów noszonych przez funkcjonariuszy Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników.

Pałac neoklasycystyczny Budynek, który zasłynął później jako Brunatny Dom, został zaprojektowany przez i wybudowany w 1828 roku. Wielokrotnie zmieniał właścicieli. Pierwszym był baron Carl von Lotzbeck. W 1838 roku nabył go markiz Fabio Pallavicini chargé d’affaires Królestwa Sardynii w bawarskim rządzie. Od 1861 roku należał do Królestwa Włoch i prawdopodobnie był rezydencją włoskiej ambasady. W 1866 roku pałac był własnością fotografa sądowego Josepha Alberta, a następnie – od roku 1876 – należał do angielskiego kupca Richarda Barlowa. Zyskał wtedy miano Palais Barlow. Pałac odziedziczył syn kupca – Willy Barlow. Nieruchomość trafiła ostatecznie w ręce Narodowo-Socjalistycznej Partii Robotników 26 majaSpotyka się też datę 5 lipca. 1930 roku.