Ignacy Żegota Onacewicz pseud.: Żegota z Małej Brzostowicy, (ur. 15 sierpnia 1780 w Brzostowicy MałejChilmanowicz Uładzimir, Białoruski kalendarz historyczny, tłumaczenie Marcin Rębacz i Witalis Łuba, Białystok 2011, str. 115 lub 1781, zm. 18 lutego 1845 w Petersburgu) – polski historyk, bibliofil, edytor, profesor historii na Cesarskim Uniwersytecie Wileńskim.
Życiorys Urodzony w Brzostowicy Małej jako syn Szymona Onacewicza, proboszcza unickiego. W młodości (od roku 1789) pobierał naukę w Szkole Podwydziałowej w Wołkowysku, Grodnie (1796-1797) oraz Ełku (od roku 1801), później studiował także w Królewcu (filozofię od roku 1802) i Wilnie. Przez 4 lata (1797-1801) był na Suwalszczyźnie guwernerem Kozierowskiego i A. Szabuniewicza. W 1818 roku zdobył tytuł profesora historii i otrzymał katedrę na Uniwersytecie Wileńskim (m.in. w dniu 16 VI 1819 egzaminował Adama Mickiewicza), wykładał tam również statystykę rosyjską i dyplomacjęCzubek Jan, Korespondencya [filomatów]. T. 3, 1820-1821 : 1815-1823, str. 187. Jako patriota wspierający działalność tajnych organizacji studenckich, wskutek nasilenia działań rusyfikacyjnych przez nowego kuratora oświaty okręgu wileńskiego Nikołaja Nowosilcowa, Onacewicz w 1828 roku utracił stanowisko na uczelni i został uwięziony przez władze carskie.